فراموش شدگان

چه ساده می گذریم از کنار درد دیگران

دیگر کودکان دست در دست هم ندای عمو زنجیر باف را سر نمی دهند

کودکانمان دستهایشان ازهم گسسته و تنها شده اند

چه ساده می گذریم از کنار درد دیگران

دیگر کسی دست پیرمرد عبوری از خیابان را نمی گیرد

دیگر کسی بار پیر زن خموده خسته را بر نمی دارد

چه ساده می گذریم از کنار درد دیگران

دیر زمانی ست که مفهومی از درد مشترک در ذهنم نمیابم

دیر زمانی ست که از عابران لبخند محبتی هدیه نمی گیریم

چه ساده می گذریم از کنار درد دیگران

ما فراموش شدگان دوران بی اعتمادی

محتاج ترین در شبهای تنهایی خودیم

چه ساده گذشتند از کنار دردمان دیگران.......

یادگارخودم...