یه روز ...

یه روز میرسه که باید تکلیفت رو با خودت روشن کنی باید با واقعیت روبرو بشی باید یه نگاهی به اطرافت و کسایی که توی زندگیت اومدن و رفتن و یا هنوز هستن بندازی و تاثیرشون رو توی زندگیت ببینی ،  باید روبروی تمام اشتباهاتی که کردی بشینی و چشم توی چشمشون بندازی و بگی آره قبول دارم اینو اشتباه کردم 
باید قبول کنی بعضی از آدم ها رو نباید توی زندگیت راه میدادی و قبول کنی نباید میزاشتی بعضی از آدم ها از زندگیت برن ، اونهایی که در بودنشون به زندگیت شادی و امید دادن و اونهایی که با بودنشون توی زندگیت باری که برنداشتن که هیچ ، همیشه بار گذاشتن 
نه اینکه بار برداشتن از روی دوش کسی بد باشه، نه خیلی هم خوبه اگه دوطرفه باشه و نه یکطرفه
باید قبول کنی آرامش زندگیت در این بود  که از هیچ کس توقعی نداشته باشی و اگه کاری برای کسی انجام دادی منتظر جبران نباشی 
باید قبول کنی که بعضی اتفاق ها چه خوب چه بد اصلا دست تو نبوده و نه خودت رو سرزنش کنی نه به خودت ببالی ،  باید قبول کنی که جنگیدن با دنیا چیزی جز باخت با خودش نمیاره ، حتی اون موقعی که فکر می کنی اون جنگ رو بردی ، بعدا میفهمی که در قبالش چیزهایی رو باختی که ارزشش خیلی بیشتر از اونی بوده که بدست آوردی 
باید قبول کنی که ساده فکر کردن خیلی بهتر بوده از تفکر های پیچیده و درهم تنیده ای که همش باعث اضطراب بیشتر خودت شدن 
باید قبول کنی که صداقت دربرابر اونهایی که بهت دروغ گفتن بهتر از مثل خودشون بودن بوده چونکه دروغ باعث سیاهی روح آدمی میشه، سیاهی که به این راحتی پاک نمیشه و جزئی از وجودت میشه 
باید قبول کنی که تموم آدم هایی که از ترس اینکه چی درباره تو فکر می کنن و یا حرف میزنن باعث شد خودت نباشی و از زندگیت لذت نبری اصلا بهت فکر نمی کردن و درباره تو صحبت نمی کردن 
باید قبول کنی که یه رفیق خوب با ارزش تر از صدتا رفیقی که فکر می کردی باید نگهشون داری برای یه روز احتیاج ، روزی که شاید اصلا نیاد و اگه هم بیاد تنها چیزی که برات میزاره مایوسی 
باید قبول کنی که راز دلت رو باید توی دلت نگه میداشتی اگه می خواستی راز بمونه ، باید از خودت بپرسی که چرا از خودت چیزی ساختی که دوستش نداشتی ، باید از خودت بپرسی که چرا برای خودت نقابی ساختی که نبودی و از خودت بپرسی که چرا به اونهایی که دوسشون داشتی هیچ وقت نگفتی که دوسشون داری 
باید از خودت بپرسی چرا دنبال علاقه هات نرفتی و چرا خودت رو دوست نداشتی 
وقتی همه این سوال ها رو از خودت پرسیدی و همه جواب های واقعی رو بخودت دادی میگی کاش یه فرصت داشتی که اونجوری که درست بود زندگی میکردی و از نقشی که به خودت دادی پشیمون میشی 
نمی دونم هر آدمی چه روزی از زندگیش با خودش صادق میشه ولی می دونم که هرچی دیرتر بشه احتمالش خیلی کمتر میشه

یادگارخودم...